Dla każdego funduszu inwestycyjnego określamy, w skali od 1 do 4, jaki (w normalnych warunkach rynkowych) jest jego poziom ryzyka. 1 oznacza bardzo niskie ryzyko, a 4 ryzyko wysokie:
Poziom 1: bardzo niskie ryzyko . To np. fundusze inwestycyjne pieniężne, obligacje skarbowe, produkty z gwarancją ochrony kapitału. Możesz stracić minimalną część zainwestowanych pieniędzy
Poziom 2: niskie ryzyko. To np. fundusze inwestycyjne obligacyjne o niewielkim udziale długu korporacyjnego lub fundusze z niewielkim udziałem akcji. Możesz stracić niedużą część zainwestowanych pieniędzy
Poziom 3: średnie ryzyko. To np. fundusze inwestycyjne o istotnym udziale akcyjnym, akcje, obligacje korporacyjne. Możesz stracić istotną część zainwestowanych pieniędzy
Poziom 4: wysokie ryzyko. To np. fundusze inwestycyjne akcyjne małych i średnich spółek, certyfikaty strukturyzowane. Możesz stracić bardzo dużą część zainwestowanych pieniędzy
Gdy wyznaczamy poziom ryzyka, bierzemy pod uwagę naszą ocenę zmienności danej klasy funduszy. Jest ona pochodną zmienności klas aktywów, w które te fundusze inwestują.
To, co łączy podejścia mBanku i TFI to fakt, że im wyższa wartość wskaźnika, tym wyższe ryzyko funduszu. Obie klasyfikacje bazują też na zmienności. TFI na zmienności stóp zwrotu w ciągu ostatnich 5 lat, a mBank szerzej – na zmienności klasy funduszy.
